حسرت داشتن تو  مثل اون وقتا هنوز دلم برات لک می زنه  حسرت داشتن تو ،‌پیر شده ، عینک می زنه  صورتم سرخ شده بود ،‌اما حالا کبود شده  جدایی یه عمر داره توی اون چک می زنه  اونی که من نمی خواستمش ولی منو می خواست  منو می بینه یه وقت ، دوباره چشمک می زنه  یادته مشروط دوست داشتن تو شدم یه عمر ؟  هنوزم کامپیوتر داره برام تک می زنه حالا که گذشت و رفتی و منم تموم شدم  مث تو کی آدمو جای عروسک می زنه ؟  دیشب از خواب پریدم خوب شد ، آخه دیدم یکی داره به ماشین تو ، هی گل میخک می زنه  تو که تنها نبودی ،‌یکی پیشت نشسته بود  بگذریم این دل من همیشه با شک می زنه  اونی که بهم می گفت دوست دارم دوسم نداشت  دیده بودم واسه ی دختره سوتک می زنه باورت می شه هنوز عاشقتم اون روز خوب  دل هنوز واست « تولدت مبارک » می زنه  تو زیاد دوسم نداشتی ، خوب مقصر نبودی  کی میاد امضا زیر قول یه کودک می زنه ؟  نه که بچه ها بدن ،‌ پک و زلاله قلبشون  ولی نبض عقلشون یه قدری کوچک می زنه  فکر نکن فقط تویی رسمه یه وقتا حوصله  میره آسمون ، خودش رو جای لک لک می زنه  دختر همسایه مون ، نمی دونه دوس نداری  داره دور قاب عکست گل و پولک می زنه نه که فکر کنی به تو نظر داره ، می کشمش  مثلا داره رو زخمام گل پیچک می زنه  کارش این نیس ، طفلکی شب تا سپیده می شینه  گل و بوته و شکوفه روی قلک می زنه  راستی من چرا تو نامم اینا رو به تو می گم  نمی گم گوشای رؤیام دیگه سمعک می زنه  جز واسه نوار تو که توش صدای نازته  به نفس هام طعم عطر سیب قندک می زنه  نامه مو جواب نده ،‌دوسم نداشته باش ولی  نذا اصلا نزنه قلبی که اندک می زنه  پیش هیچ کسی نرو ، حلقه دس کسی نکن  چون گناهه ، من هنوز دلم برات لک می زنه   من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام  عطر زرد گل یاس رو نمی خوام  نمره ی بیست کلاسو نمی خوام  من فقط واسه چش تو جون می دم  عاشقای بی حواسو نمی خوام  من تو رو می خوام اونارو نمی خوام  نفسم تویی هوارو نمی خوام  عشق رو نقطه ی جوشو نمی خوام  دوره گرد گل فروشو نمی خوام  اونی که چشاش به رنگ عسله مجنون خونه به دوشو نمی خوام  من تو رو می خوام اونارو نمی خوام  نفسم تویی هوارو نمی خوام  من کسی با قد رعنا نمی خوام  چشای درشت و گیرا نمی خوام دوس دارم قایق سواری رو ، ولی  جز تو از هیچ کسی دریا نمی خوام من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام  نفسم تویی هوارو نمی خوام  موهای خیلی پریشون نمی خوام  آدم زیادی مجنون نمی خوام  می دونی چشم منو گرفتی و  جز تو هیچی از خدامون نمی خوام  من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام  نفسم تویی هوا رو نمی خوام  چشم شرقی سیاهو نمی خوام  صورتای مثل ماهو نمی خوام  آخه وقتی تو تو فکر من باشی  حق دارم بگم گناهو نمی خوام  من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام  نفسم تویی هوا رو نمی خوام  حرفای نقره ای رنگ رو نمی خوام  او دو تا چشم قشنگو نمی خوام  حتی اون که بلده شکار کنه  صاحب تیر و تفنگو نمی خوام  من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام نفسم تویی هوا رو نمی خوام  شعرای ساده و تازه نمی خوام  اونکه می گه اهل سازه نمی خوام  من دلم می خواد تو رو داشته باشم  واسه ی اینم اجازه نمی خوام  من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام  نفسم تویی هوا رو نمی خوام  سفر دور جهانو نمی خوام  رنگای رنگین کمانو نمی خوام  لحظه و ساعت عمر من تویی  تو که نیستی من زمانو نمی خوام  من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام  نفسم تویی هوا رو نمی خوام فالای جور واجور رو نمی خوام  نامه های راه دور و نمی خوام  واسه چی برم ستاره بچینم  ماه من تویی که نور و نمی خوام  من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام  نفسم تویی هوا رو نمی خوام  آذر و خرداد و تیر نمی خوام آدمای سر به زیر نمی خوام  من خودم تو چشم تو زندونیم  حق دارم بگم ، اسیرو نمی خوام  من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام  نفسم تویی هوا رو نمی خوام  حرف خیلی عاشقونه نمی خوام  دل رسوا و دیوونه نمی خوام یا تو ، یا هیچکس دیگه به خدا  خدا هم خودش می دونه ،‌نمی خوام  خرداد و اردی بهشت و نمی خوام  بی تو من این سرنوشتو نمی خوام  یکی پرسید اگه آخرش نشه  حتی این خیال زشتو نمی خوام  من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام  نفسم تویی هوا رو نمی خوام  بی تو چیزی از این عالم نمی خوام  تو فرشته ای من آدم نمی خوام  می دونی خیلی زیادی واسه من  همیشه عادتمه ،‌کم نمی خوام  من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام  نفسم تویی هوا رو نمی خوام  من و باش شعر و نوشتم واسه کی  تویی که گفتی شما رو نمی خوام منو ببخش زیبا من چیا بگم عاشقی باورت می شه ؟  تو که خیلی بهتر از ما این چیزا سرت می شه  چشمای ناز تو که وا میشه ، آفتاب می زنه  تازه وقتی تو بگی صورتشو آب می زنه  من بگم دوست دارم با چه رقم یا عددی  تو که بینهایتو قشنگ تر از من بلدی  مژه هات شعر بلند ناتمومه به خدا  عاشق کسی شدن جز تو حرومه به خدا  با غمت هزار تا خنجر تو دلم فرو می ره  ماه اگه برق چشاتو ببینه از رو می ره  زیبا چشم تو اگه با رؤیاهام قهر کنه  آسمون دلش می خواد شهر و پر از ابر کنه  چه قدر اسمتو نوشتم روی هر صخره و سنگ  چه قدر کشته منو اون دو تا چشمای قشنگ گفتی فاصلس میون من و رؤیاهام با تو  باشه اما نمی دم هرگز به هیچکسی جاتو زیبا وقتی که خونت پیش مدیترانه بود  دل من واسه سفر منتظر بهانه بود  زیبا اسمت که میاد بدجوری دیوونه می شم ولی گفتی قصه شو که نمیشه بیای پیشم  زیبا تو فرشته ای ، اهل یه جایی تو بهشت  نمی شه هم عاشق تو بود و هم واست نوشت  از حسودیم نمیشه بسپرمت دست خدا  جام چه قدر مشخصه ، تو نقشه ی دیوونه ها  زیبا آتیش می زنه دل منو اخمای تو  نکنه اضافه شن با عشق من زخمای تو  زیبا ناز کن که چشات ، ناز خریدنی داره  اون چشات گلی ستاره های چیدنی داره  مال هیچ کسی نشو چون اینجاها فرشته نیس  عشقا و عاشقیا تلخه مث گذشته نیس  گفتی فاصله س میون فکرمو ، حقیقت  کاشکه داشتم یه ذره فقط یه کم لیاقت تشنه بودم واسه ی شنیدن یه دنیا حرف تو یه کم گفتی و بعدش دوباره سکوت و برف  جای برفا روی کاغذ می شه نقطه چین گذاشت  حرف تو بشه باید این قلمو زمین گذاشت  عمریه موندم توی مصراع اول چشات  فقط این فعلو بلد شدم که می میرم برات اگه بین همه تو دنیای ما جنگ بشه  عشق من محاله به چشم تو کمرنگ بشه  اگه باورت نشد بذار زمان نشون می ده  جواب سوالای سختو همیشه اون می ده  تو دوسم نداشته باش ، بازم قشنگه عالمت  کسی که می دونه اما می نویسه مریمت  زیبا کاری اگه کردم و تو رنجیدی ببخش  دنیا باید بدونن فرشته ای ، پس بدرخش